Napels en op naar huis

De laatste paar dagen samen met Yanli in Napels was leuk. Eventjes geen strak schema met de groep, maar doen wat we zelf wilden doen volgens ons schema.
De eerste twee dagen hebben we samen Napels aan het verkennen geweest: een stad met een apart gevoel – het is nml. niet een echte schone stad.
Gisteren zijn we lekker de stad uitgegaan en had Yanli een mooi schema samengesteld: per metro, trein en bus zijn we o.a. naar Salerno, Amalfi , Positano en Sorrento geweest. Dit zijn mooie plekken langs de kust en de route erheen is ook schitterend. Het was een lange, maar hele mooie dag.

Een dag om maar snel te vergeten…
Vanmorgen op tijd opgestaan, want ons vliegtuig vertrok al vroeg deze morgen t.w. 9:40 uur. Snel iets ontbeten en per taxi naar de luchthaven alwaar inmiddels een hele rij stond voor de balie om in te checken, maar dat kwam mede doordat er maar eentje open was op dat moment. Toen er maar geen tempo inkwam werd er nog een balie geopend. Toen wij eindelijk aan de beurt waren was de baliemedewerkster druk aan het kijken in haar systeem en nog eens en nog eens en toen zei ze: “Jullie staan er niet in! Willen jullie naar die andere ticketbalie gaan?” Erg raar. Wij vervolgens naar de ticketbalie en daar stond ook een hele rij. Toen we daar aan de beurt waren werden we verwezen naar de balie naast ons, want die medewerkster kon in het systeem kijken. Even moeten wachten en toen bleek er nog een echtpaar van dezelfde vlucht hetzelfde probleem te hebben. Inmiddels tikte de klok door en zagen we de bui al hangen dat we ons vliegtuig gingen missen. Uiteindelijk 15 minuten voor vertrek kregen we te horen dat we mee mochten met ‘onze’ vlucht. Als een speer naar de incheckbalie; wij waren inmiddels de allerlaatsten met dat andere koppel. Ook hier werd ons geduld nog eventjes op de proef gesteld, want die medewerkster zag eigenlijk ons niet in haar systeem staan, maar mocht ons wel inchecken. Zo’n 10 minuten voor vertrek onze koffers eindelijk afgegeven, maar toen nog naar de paspoortcontrole en de veiligheidscontrole. Sorry voor al de andere mensen, maar hier ietsje (!!) voorgedrongen en ook de veiligheidscontrole ging snel ditmaal. Als allerlaatsten kwamen we aan boord en hoorden nog net de piloot omroepen: “door ‘technische’ (!) problemen bij de incheckbalie heeft onze vlucht iets vertraging opgelopen.” Ja, ja. Uiteindelijk zaten we aan boord en vetrokken we met 20 minuten vertraging naar Amsterdam.

Aangezien we erg laat aan boord gingen hielden we ons hart vast voor onze koffers. Toen de koffers op de bagageband kwamen zagen we wel koffers, maar niet die van ons voorbij komen. Uiteindelijk was de band leeg en geen koffers voor ons. Naar de balie van de KLM en daar kregen we te horen dat ze er nog aan zouden komen. Naast ons wachtte er nog één koppel op één koffer. Toen we het bijna hadden opgegeven en weer naar de balie van de KLM wilden gaan kwamen er ineens alsnog drie koffers tevoorschijn. Zo kwam het toch nog goed.

Als blijde verrassing werden we op Schiphol opgehaald door mijn moeder en mijn neef en nichtje. Ook zij moesten geduld hebben, maar na al het wachten en wachten konden ze toch gezellig met ons naar huis reizen het laatste stukje.