Eerste hulp en werk gevonden...
Door: Walter and Yanli
27 Juli 2008 | Nederland, Nederland
Ni hao/ hallo allemaal,
Laat ik eerst maar met het goede nieuws beginnen: Yanli heeft werk! Vanaf morgen (28 juli a.s.) kan ze voor 3 weken gaan werken via Randstad Uitzendbureau voor een cateringbedrijf. Deze verzorgt bedrijfkantines en o.a. ook van een bedrijf hier in ons dorp. Daar gaat Yanli de komende 3 weken halve dagen werken. Komt mooi uit, want is zo erg goed te combineren met haar studie! Nu nog even afwachten of het werk bevalt.
Gisteren (27 juli j.l.) hadden we weer ons uitje met een deel van de Ronde Tafel Conventie t.w met onze Chinese/ Nederlandse vrienden. Op het programma stond ditmaal: Madurodam en uiteten bij een Chinees restaurant in Den Haag. Madurodam was erg gezellig en hebben daar vele foto’s gemaakt (166!) en troffen het erg met het weer. Vervolgens met de tram naar Den Haag terug en ook het Binnenhof gezien en een terrasje gepakt alvorens we gingen eten.
Tijdens het eten moest Yanli naar de w.c., niets speciaals, maar snel daarna kwamen er drie mensen van de bediening naar ons toe om te melden dat het met iemand van onze groep niet goed ging op de bij de w.c.! Dan schrik je wel. Er zat een stukje bot klem in haar keel en dat wilde er niet uitkomen. Yanli kon gelukkig wel ademhalen. Een personeelslid heeft Yanli en mij vervolgens naar de eerste hulp gereden van het Medisch Centrum Haaglanden locatie Westeinde. Daar hebben ze onderzoek e.d. gedaan en een röntgenfoto genomen, maar ze konden geen bot meer zien. Ze konden er verder ook niets aan doen en het moest er gewoon op een natuurlijke manier maar uitkomen…! Toen maar weer weggegaan. Onze groep was onderhand naar huis gegaan. We zijn terug gaan lopen richting centrum en kwamen (toevallig) weer door de Chinese buurt en zijn toen weer langsgegaan bij het Chinese restaurant, die wilde we bedanken voor hun inzet en ik denk dat die ook wel wilden weten hoe het was verlopen. Dat waardeerden ze. Wij hadden onderhand nog wel honger en hebben nog wat gegeten. Yanli had wel pijn, maar het eten smaakte goed. Toen naar huis per trein en auto en daar nog een ijsje op, want dit helpt ook de pijn te verzachten.
Voor het slapen gaan heeft ze een aspirientje genomen tegen de pijn, maar ze kon niet echt slapen. Later heeft ze ook nog naar haar ouders gebeld, maarja, die zitten in China en kunnen ook niet echt helpen, maar wel geruststellen. Dat lukte.
Na een goede nachtrust voelde Yanli dat er volgens haar toch echt nog wat zat in haar keel. Na het eten daarom maar weer naar het ziekenhuis: ditmaal in Leiden. Het Diaconessenziekenhuis bleek geen eerste hulp meer te hebben en stuurden ons door naar de dokterspost in Voorhout. Ik wilde daar niet heen, want die sturen ons toch naar een ziekenhuis. Toen maar naar het LUMC (Leids Universitair Medisch Centrum) gegaan. Daar naar de eerste hulp en die hebben weer naar Yanli’s keel gekeken, maar die konden ook niets zien en doen. Aangezien dat gewoon een verpleegkundige was die keek stuurde ze ons door naar de dokterpost van het LUMC om een dokter ernaar te laten kijken. Daar weer heen…werden daar snel geholpen en nadat die ernaar had gekeken en ook niets kon zien heeft de dokter telefonisch contact gehad met een KNO-arts (keel, neus- en oorarts). Deze had wel tijd en was in de buurt en wilde er wel naar kijken aangezien Yanli aangaf pijn te hebben. De arts kwam ons snel ophalen bij de eerste hulp (daar moesten we wachten) en hij nam ons mee naar de KNO-afdeling. Daar heeft die met een slangetje via Yanli’s neus in haar keel gekeken en kon toen zien dat daar niets aan de hand was, maar wel een soort ontstoken/ geïrriteerd. Daarna konden we opgelucht naar huis. Nu er goed naar was gekeken (wel na zo’n 4,5 uur doorgebracht te hebben in het ziekenhuis deze twee dagen) wisten we dat alles o.k. was en we ons geen zorgen meer hoefden te maken.
Kunnen nu van het mooie weer gaan genieten en Yanli kan morgen opgelucht aan haar nieuwe uitdaging gaan beginnen……
Zaijian/ Groetjes,
Walter & Yanli
Because Yanli’s family is already updated about what happened this time no story in English. Just short version: Yanli will have a part-time job starting tomorrow for three weeks and Yanli had a bone in her throat so we went to hospital, but everything is fine with her.
Laat ik eerst maar met het goede nieuws beginnen: Yanli heeft werk! Vanaf morgen (28 juli a.s.) kan ze voor 3 weken gaan werken via Randstad Uitzendbureau voor een cateringbedrijf. Deze verzorgt bedrijfkantines en o.a. ook van een bedrijf hier in ons dorp. Daar gaat Yanli de komende 3 weken halve dagen werken. Komt mooi uit, want is zo erg goed te combineren met haar studie! Nu nog even afwachten of het werk bevalt.
Gisteren (27 juli j.l.) hadden we weer ons uitje met een deel van de Ronde Tafel Conventie t.w met onze Chinese/ Nederlandse vrienden. Op het programma stond ditmaal: Madurodam en uiteten bij een Chinees restaurant in Den Haag. Madurodam was erg gezellig en hebben daar vele foto’s gemaakt (166!) en troffen het erg met het weer. Vervolgens met de tram naar Den Haag terug en ook het Binnenhof gezien en een terrasje gepakt alvorens we gingen eten.
Tijdens het eten moest Yanli naar de w.c., niets speciaals, maar snel daarna kwamen er drie mensen van de bediening naar ons toe om te melden dat het met iemand van onze groep niet goed ging op de bij de w.c.! Dan schrik je wel. Er zat een stukje bot klem in haar keel en dat wilde er niet uitkomen. Yanli kon gelukkig wel ademhalen. Een personeelslid heeft Yanli en mij vervolgens naar de eerste hulp gereden van het Medisch Centrum Haaglanden locatie Westeinde. Daar hebben ze onderzoek e.d. gedaan en een röntgenfoto genomen, maar ze konden geen bot meer zien. Ze konden er verder ook niets aan doen en het moest er gewoon op een natuurlijke manier maar uitkomen…! Toen maar weer weggegaan. Onze groep was onderhand naar huis gegaan. We zijn terug gaan lopen richting centrum en kwamen (toevallig) weer door de Chinese buurt en zijn toen weer langsgegaan bij het Chinese restaurant, die wilde we bedanken voor hun inzet en ik denk dat die ook wel wilden weten hoe het was verlopen. Dat waardeerden ze. Wij hadden onderhand nog wel honger en hebben nog wat gegeten. Yanli had wel pijn, maar het eten smaakte goed. Toen naar huis per trein en auto en daar nog een ijsje op, want dit helpt ook de pijn te verzachten.
Voor het slapen gaan heeft ze een aspirientje genomen tegen de pijn, maar ze kon niet echt slapen. Later heeft ze ook nog naar haar ouders gebeld, maarja, die zitten in China en kunnen ook niet echt helpen, maar wel geruststellen. Dat lukte.
Na een goede nachtrust voelde Yanli dat er volgens haar toch echt nog wat zat in haar keel. Na het eten daarom maar weer naar het ziekenhuis: ditmaal in Leiden. Het Diaconessenziekenhuis bleek geen eerste hulp meer te hebben en stuurden ons door naar de dokterspost in Voorhout. Ik wilde daar niet heen, want die sturen ons toch naar een ziekenhuis. Toen maar naar het LUMC (Leids Universitair Medisch Centrum) gegaan. Daar naar de eerste hulp en die hebben weer naar Yanli’s keel gekeken, maar die konden ook niets zien en doen. Aangezien dat gewoon een verpleegkundige was die keek stuurde ze ons door naar de dokterpost van het LUMC om een dokter ernaar te laten kijken. Daar weer heen…werden daar snel geholpen en nadat die ernaar had gekeken en ook niets kon zien heeft de dokter telefonisch contact gehad met een KNO-arts (keel, neus- en oorarts). Deze had wel tijd en was in de buurt en wilde er wel naar kijken aangezien Yanli aangaf pijn te hebben. De arts kwam ons snel ophalen bij de eerste hulp (daar moesten we wachten) en hij nam ons mee naar de KNO-afdeling. Daar heeft die met een slangetje via Yanli’s neus in haar keel gekeken en kon toen zien dat daar niets aan de hand was, maar wel een soort ontstoken/ geïrriteerd. Daarna konden we opgelucht naar huis. Nu er goed naar was gekeken (wel na zo’n 4,5 uur doorgebracht te hebben in het ziekenhuis deze twee dagen) wisten we dat alles o.k. was en we ons geen zorgen meer hoefden te maken.
Kunnen nu van het mooie weer gaan genieten en Yanli kan morgen opgelucht aan haar nieuwe uitdaging gaan beginnen……
Zaijian/ Groetjes,
Walter & Yanli
Because Yanli’s family is already updated about what happened this time no story in English. Just short version: Yanli will have a part-time job starting tomorrow for three weeks and Yanli had a bone in her throat so we went to hospital, but everything is fine with her.
-
27 Juli 2008 - 17:12
Hannie:
Goh jullie maken zo wel wat mee, maar gelukkig is alles nog goed afgelopen. Tegen Yanli zou ik willen zeggen voor morgen Werk ze -
27 Juli 2008 - 19:14
Hoi Yanli,:
Nou nou, wat een gedoe allemaal zeg. Ziekenhuis in ,ziekenhuis uit... maar gelukkig viel het allemaal mee. Veel drinken, meid.
Veel succes en plezier op het werk. (Als het niks is, bedenk dan maar dat het slechts 3 weken is.)
Groetjes, Madelon -
04 Augustus 2008 - 19:57
Martin De Jong:
Goed dat je er zoveel werk van gemaakt hebt Walter ! Yanli heel veel succes met je baan. Inmiddels ben je al een week aan de gang, maar wij waren op vakantie, vandaar de late reactie.
Groeten, Martin, Denise en de kinderen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
